กระชุ่มกระชวย

ช่วงนี้มีเรื่องให้กระชุ่มกระชวยเข้ามาในชีวิต ๕๕๕ มีใครคนหนึ่งให้คุยด้วยทุกวัน แต่ก็ต่างคนต่างไม่ได้คิดอะไรมาก เหมือนคุยๆ กันไปวันๆ การส่งอีเมลเหมือนเป็นกิจวัตรประจำวันไป

ที่คุยกันได้มากมาย น่าจะเป็นเพราะ ต่างคนต่างคุยกันตรงๆ แชร์เรื่องราว บ่นๆ เล่าๆ ได้ตรงไปตรงมา ไม่อ้อมค้อม เลยสบายใจที่จะคุยกัน ไม่ได้หมายความว่าจะจีบจะอะไรกัน มันเหมือนได้เจอเพื่อนที่คุยภาษาเดียวกัน ด่ากันได้ บ่นกันได้ เตือนกันได้ เหมือนเปิดใจรับฟัง

หวังว่าแม่คงไม่กังวลมาก เพราะยังไม่ได้ไปถึงไหนเลยนะ แค่คุยกัน เพื่อนกัน เท่านั้นนะ

ป.ล. ที่ได้มาเขียนโพสต์นี้ เพราะแม่มาลูบหลังแล้วพูดว่า “ดีเนอะ พอได้คุยกันแล้วก็ดูกระชุ่มกระชวย”

ก๊ากกกกกกกกกกก เจ้าค่ะ